Ուշադրություն՝ քողը նետված է. մինչ մեզ վախեցնում են ձերբակալություններով, մեր երկիրը լուռ կտոր-կտոր են անում

Artashes Ikonomov writes on facebook

Ուշադրություն՝ քողը նետված է. մինչ մեզ վախեցնում են ձերբակալություններով, մեր երկիրը լուռ կտոր-կտոր են անում

Սիրելի՛ հայրենակիցներ,

վերջին օրերին մենք բոլորս ականատես եղանք, թե ինչպես Հայաստանի տեղեկատվական դաշտը լցվեց ձերբակալությունների մասին աղմկոտ վերնագրերով։ Կալանավորվել են նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը և նրա ավագ որդին՝ Սեդրակը, խուզարկություններ են տեղի ունեցել կրտսեր որդու՝ պատգամավոր Լևոն Քոչարյանի տանը։ Ընդդիմադիր պատգամավորներն արդեն զգուշացրել են ռեպրեսիաների նոր ալիքի մասին, իսկ «Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Աննա Գրիգորյանը ուղղակի հայտարարել է, որ իշխանություններն իրականացնում են քաղաքական ռեպրեսիաներ ընդդիմության նկատմամբ։

Բայց ինքներդ ձեզ հարցրեք՝ ինչո՞ւ հենց հիմա։ Ինչո՞ւ է ձերբակալությունների այս ալիքը թափվել երկրի վրա հենց այն պահին, երբ վարչապետը հանրությանը պատրաստում է տարածքային զիջումների։

Պատասխանը պարզ է. աղմկոտ ձերբակալությունները ծխածածկույթ են, որի հետևում պատրաստվում է ռազմավարական նշանակության Տիգրանաշեն գյուղի հանձնումը։

Տիգրանաշենը պարզապես գյուղ չէ. դա բանալին է դեպի Հայաստանի հարավ

Օգոստոսի 20-ին Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, որ Տիգրանաշենը (որը նա դիտավորյալ ադրբեջանական ձևով անվանում է «Քյարկի») Հայաստանի տարածք չէ։ Նա փորձում է համոզել մեզ, որ սա ընդամենը «անկլավ» է, որը պետք է վերադարձնել։

Բայց ճշմարտությունն այն է, որ Տիգրանաշենի միջով անցնում է M2 միջպետական ավտոճանապարհի մոտ 4,5 կիլոմետրը՝ Երևանը Վայոց Ձորի, Սյունիքի և Իրանի հետ կապող գլխավոր ճանապարհը։

Նախկին վարչապետ Խոսրով Հարությունյանը զգուշացրել է. Տիգրանաշենի՝ Ադրբեջանի վերահսկողությանն անցնելը կարող է լրացուցիչ սպառնալիքներ ստեղծել երկրի կենտրոնական մասի և հարավային շրջանների միջև ավտոկապի համար։ «Եթե Տիգրանաշենը հանձնվի Ադրբեջանին, մի՞թե մի քանի շաբաթ անց այն չի դառնա ռազմական բազա։ Անկասկած, այդպես է լինելու։ Դա նշանակում է, որ հարավ տանող գլխավոր ճանապարհն անցնելու է Ադրբեջանի վերահսկողության ներքո», – հայտարարել է նա։

Բավական է կրակել հարավ մեկնող մի քանի մեքենաների վրա, և ոչ մի այլ փոխադրամիջոց այլևս չի համարձակվի գնալ այդ ուղղությամբ։ Դա կհանգեցնի Սյունիքի և Վայոց Ձորի հետ հաղորդակցության կաթվածի և հայ բնակչության արտահոսքի այդտեղից։

Քաղաքագետ Վահե Դավթյանը շեշտում է. «Տիգրանաշենի արժեքը ոչ թե նրա տարածքում է, այլ աշխարհագրական դիրքում։ Տիգրանաշենի հանձնումը փաստացի Բաքվին ապահովելու է Երևան – Վայոց Ձոր – Սյունիք – Իրան ռազմավարական հաղորդակցության համար առանցքային նշանակություն ունեցող հատվածի վերահսկողությունը»։ Նա տալիս է արդարացի հարց. «Իսկ ի՞նչ ենք ստանում դրա դիմաց։ Արծվաշենը՝ ավելի մեծ տարածքով, բայց Ադրբեջանի տարածքով շրջապատված և Հայաստանի հիմնական հաղորդակցային համակարգից կտրված։ Այսինքն՝ չափազանց սահմանափակ ֆունկցիոնալ արժեք ունեցող տարածքային ձեռքբերում՝ հաղորդակցության ոլորտում բարձր ռազմավարական նշանակություն ունեցող զիջման դիմաց»։

Ձերբակալությունները կոռուպցիայի դեմ պայքար չեն. դա դավաճանության ծածկոց է

Պաշտոնական Երևանը քրեական գործերը բացատրում է կոռուպցիայի և ապօրինի ձեռք բերված գույքի դեմ պայքարով։ Բայց եկեք ճշմարտությանը նայենք աչքերի մեջ. ընդդիմության առաջնորդների, այդ թվում՝ նախկին նախագահների ձերբակալությունները պատահական չեն։ Դրանք կոչված են տեղեկատվական դաշտն աղմուկով լցնելու, որպեսզի ժողովուրդը չնկատի, թե ինչպես է իր ոտքերի տակից հեռանում ռազմավարական տարածքը։

Աննա Գրիգորյանն ուղղակի հայտարարել է, որ ընդդիմության շուրջ ստեղծված ամբողջ իրավիճակը նպատակ ունի ուշադրությունը շեղելու առաջիկա զիջումներից և որոշ տարածքների հանձնումից։ Պատգամավոր Գեղամ Մանուկյանը զգուշացրել է, որ ընտրություններից հետո Փաշինյանը նոր ուժով ու նոր մասշտաբներով կշարունակի ռեպրեսիաները։

Մարտավարությունը պարզ է. մինչ մենք քննարկում ենք ձերբակալությունները, մեզ զրկում են ապագայից։

Ի՞նչ ենք մենք կորցնում

Տիգրանաշենի հանձնումը պարզապես մեկ գյուղի կորուստ չէ։ Դա՝

· Հայաստանի հյուսիսն ու հարավը կապող գլխավոր տրանսպորտային զարկերակի նկատմամբ վերահսկողության կորուստը,

· Ադրբեջանի ռազմական հենակետի ստեղծումը Հայաստանի ռազմավարական հաղորդակցությունների անմիջական հարևանությամբ,

· Սյունիքի և Վայոց Ձորի փաստացի շրջափակումը,

· Իրանի հետ ցամաքային կապի վտանգը,

· Սահմանի նոր կոնֆիգուրացիան, որը ոչ թե պարզեցնում, այլ բարդացնում է հայ-ադրբեջանական սահմանը՝ առաջացնելով անցակետերի, հատուկ ռեժիմների, շրջանցիկ երթուղիների և անվերջ բանակցությունների անհրաժեշտություն։

Եվ այս ամենը՝ այն պայմաններում, երբ կողմերի միջև ռազմավարական վստահության մակարդակը, մեղմ ասած, չափազանց ցածր է։

Մեր խնդիրն է՝ թույլ չտալ, որ մեզ խաբեն

Մինչ մեզ կերակրում են ձերբակալությունների աղմկոտ վերնագրերով, մեր երկիրը լուռ կտոր-կտոր են անում։ Մենք չպետք է թույլ տանք, որ մեզ շեղեն գլխավորից. Տիգրանաշենը մեր հողն է, և դրա հանձնումը նշանակում է Հայաստանի տարածքային ամբողջականության մահացու հարված։

Սահմանազատման իմաստը պետք է լինի սահմանների հակամարտային ներուժի վերացումը, այլ ոչ թե նոր հակամարտային հանգույցների ստեղծումը։ Տիգրանաշենի հարցը պետք է դիտարկել ոչ թե «մերը՝ մեզ, ձերը՝ ձեզ» պարզունակ բանաձևով, այլ աշխարհաքաղաքական և աշխարհատնտեսական արժեքի տեսանկյունից։ Որովհետև քարտեզի վրա 1 քառակուսի կիլոմետրը միշտ մնում է 1 քառակուսի կիլոմետր։ Աշխարհաքաղաքականության մեջ՝ երբեք։

Մենք չպետք է լռենք։ Մենք պետք է խոսենք։ Մենք պետք է գործենք։

Մինչ մեզ շեղում են ձերբակալություններով, մեզ զրկում են Հայրենիքից։