Ապազգային Նիլիբելաիզմը հերթական հոգեբարոյական հաղթանակը, "ճիվերուս մնացեալը-ական" շարքերը կը խտանան
Արդեո՞ք եթէ Ալիեվին ցույց չի տա՞նք թէ "ճիվերնուս Արցախի մեկ օր առաջ տեղի ունեցածը, կարեվորը մենք ուրախ ենք ու անտարբեր" "ՊԱՏԵՐԱԶՄ ԿԸ ՀՐԱՀՐԵՆՔ", հետեվաբար համոզենք Ալիեվներուն որ Արցախը վերադարձնելը անգամ միտքերնես չի անցնիր, եթէ պետք լինի, էլի հողեր ալ կը հանկնենք ու էլի քեյֆ կըննենք, մենք "ԽԱՂԱՂ (մահը՞) ընտրած ենք վաղուց" արդեն ընտրեցինք "ԽԱՂԱՂՈՒԹԻՒՆը" հոգ թէ չէ մասուշիզմ է, կարեվորը "Քեյֆ ըննողին Քեյֆ չի պակսիր"
Ինչ մակարդակի հաջողութեան հասավ ՆիոԼիբերալիզմը հայաստանի մեջ, ապազգայնացնելով անտարբերութեան աննախընթաց աստիճանի հասցնելով հսկայ հասարակութեան տոկոս մը, Հայաստանցիներու, Սփյուրքահայերու, հայրենդարձերու,կույր հավատարիմ անխոհեմ հետեվորդներու պատրաստ բանակ մը , պատրաստ մասուշիզմի
Արդեո՞ք եթէ Ալիեվին ցույց չիի տա՞նք թէ "ճիվերնուս Արցախի մեկ օր առաջ տեղի ունեցածը, կարեվորը մենք ուրախ ենք ու անտարբեր" "ՊԱՏԵՐԱԶՄ ԿԸ ՀՐԱՀՐԵՆՔ", հետեվաբար համոզենք Ալիեվներուն որ Արցախը վերադարձնելը անգամ միտքերնես չի անցնիր, եթէ պետք լինի, էլի հողեր ալ կը հանկնենք ու էլի քեյֆ կըննենք, մենք "ԽԱՂԱՂ (մահը՞) ընտրած ենք վաղուց" արդեն ընտրեցինք "ԽԱՂԱՂՈՒԹԻՒՆը" հոգ թէ չէ մասուշիզմ է, կարեվորը "Քեյֆ ըննողին Քեյֆ չի պակսիր"
Ապրիլ 24ի հաջորդ օրը "խորովածի օր" Արցախի դ ժողքի հաջորդ օրը դարձեալ "Բերքահավաքի օր"
Ու ինչ ըսել կուզենք, թե մենք անտարբեր անխոհեմ եսասեր անձնասեր կարճատես տեսակ ենք, հետեվաբար ներկայ գտնուիլը հերիք չէ, բացեն ի բաց կը նկարուինք ու աշխարհին ալ ցույց կու տանք թէ "հոգերնիս ալ չէ", "Աման պապամական" ենք, "մեզի ինչական" ենք, "ճիվերնուսական" ենք, "Ճանտամական" ենք
Ու արդեն հասած է ապազգայի նիոլիբերալիզմը իր կատարեալ հաջողութեան,
Հայկ Մարտիրտոսեանը կըսէ թէ Հայաստանի մեջ կայ միայն երկու գաղափարական ուժ, որոնցմէ մեկը (ապա)գաղափարական է, իր գաղափարախոսութիւնը գաղափարախոսութիւն չունենալն է
Եվ ես արտակարգ գաղափարախոսական հայրենասեր ազգային մը չեմ, ու երբեք չեմ կեղծած նման պնդում, ես պ[արզապես սովորկան Հայ եմ, որ քիչ մը կուզէ խելքը գորգածել, ու հասկնալ, որ այս ուղին միայն պիտի տանի հավաքական կործանում
իսկ այս երեվույթին ամեննան վտանգավոր կողմեր են է այն հանգամանկը ,որ մարդիկ մանութեան տարիքիս այնքայն կը ձանձրացնեին "ամենա բարձր հայրենասիրութիւն դրսեվորող ձեվ ականութիւներով", մինչեվ զզուեցնելու աստիճան, եւ հավանաբար անկեղծ էին, կը կարծեին թէ անկեղծ հայրենասեր են, սակայն այս նիոլիբերալ ապազգային օռուն խնդիր անգամ չեն տեսներ, Արցախի ողբերգութեան դ ժոխքի հաջորդ օրն իսկ ներկայ գտնուելու ու հրապարակավ հայտարարելու մասնակցութիւնը "ուրախ մթնոլորտ "կեյֆերու" դոնակատարութեան"
Բարեկամ, վաղուց արդեն հայրենասիրութիւնդ փոխարինուած է անձնական ուրախութեան փնտրտուքով, ալ դուն քեզ մի խաբեր, ու ըսէ, "ինձ հարմար է նիոլիբերալ ապազգային համակարգը, ձեռնտու է"