Զարմացայ․ ամբողջ կեանքս պոլշևիզմը ատած եմ, բայց կան եղեր համայնավար պիտակուած լաւ հայեր, լաւ ազգայիններ, լաւ եկեղեցասէր, հաւատացեալ, Հայ Եկեղեցին սիրող մարդիկ, որոնք «համայնավար» որակուած են։
Ամբողջ կեանքս ատած եմ պոլշևիզմը, ու ամէն անձ, որ պիտակաւորուած է իբրև համայնավար, միշտ համարած եմ ազգին թշնամին։
Սակայն շատ զարմացայ, երբ հայր ու զաւակ, որոնց մասին միշտ մտածած էի, թէ սպրդած են ազգային-ընկերվարական կառոյցներէ ներս, և զիրենք համարած էի դաւադիր տարրեր, շատ աւելի ազգային դուրս եկան, որդեգրեցին հստակ ազգային դիրքորոշում, մերժեցին ապազգային, օլիգարխիկ, ավտոկրատ, նէոլիպերալ բոլոր գաղափարները, որդեգրեցին հստակ ազգային ու հաւատացեալ կեցուածք, պաշտպանեցին Հայ Առաքելական Եկեղեցին և կառչած մնացին Ազգային Դատին, Արցախին ու Արարատին։
Ինծի համար նման մարդիկ այլևս ապազգային պոլշևիկներ չեն, այլ իսկական հայ, իսկական քրիստոնեայ, իսկական ազգային-ժողովրդավարական ընկերվարներ (ազգային-դեմոկրատ սոցիալիստներ)
